W krajach europejskich izby rolnicze powstawały stopniowo na ogół drogą przekształceń rożnych dobrowolnych stowarzyszeń, zrzeszeń i związków w instytucje o charakterze publicznym. Za ojczyznę idei samorządu rolniczego uważa się Francję, gdzie pierwsze zarysy organizacji izb rolniczych powstały w projekcie z 1840 r. Później parlament francuski dwukrotnie uchwalał projekty, które dopiero w 1924 r. przyjęły kształt ustawy. W Prusach pierwsza ustawa o izbach rolniczych ukazała się 30 czerwca 1894 r. która następnie przez szereg lat obowiązywała w województwach b. zaboru pruskiego.
W latach 1918–1928 na terenie kraju funkcjonowały wyłącznie trzy izby rolnicze – Wielkopolska, Pomorska i Śląska i to w oparciu o pruską ustawę o izbach rolniczych z 1894 r. Dwie pierwsze izby powołane zostały przez Ministra byłej Dzielnicy Pruskiej, zaś Śląska przez Wojewodę Śląskiego z uwagi na autonomiczny charakter województwaDekret Ministra byłej Dzielnicy Pruskiej dotyczący Izby Rolniczej w Poznaniu.Rozporządzenie Ministra b. Dzielnicy Pruskiej z dnia 24 lutego 1922 r. w przedmiocie utworzenia Pomorskiej Izby Rolniczej.Ustawa z dnia 24 czerwca 1925 roku o Śląskiej Izbie Rolniczej, Dziennik Ustaw Śląskich 1925, Rocznik 4, nr 10..