Friedrich Wilhelm August von Lentze (ur. 22 czerwca 1832 w Soest, zm. 25 listopada 1920 we Wernigerode) – generał piechoty Armii Cesarstwa Niemieckiego, uczestnik wojny prusko-austriackiej i wojny francusko-pruskiej, dowódca XVII Korpusu Armijnego.
Życiorys W 1851 roku wstąpił do służby w 26. Pułk Piechoty, w którego szeregach awansował na podporucznika (niem. Secondeleutnant) w 1853 roku. W 1862 roku otrzymał stopień porucznika (niem. Premiereleutnant) i trafił do Wydziału Topograficznego Sztabu Generalnego. W tym samym roku został instruktorem w szkole wojennej w Engers. Na czas wojny duńskiej 1864 roku powrócił do 26. Pułku Piechoty, a konflikt zakończył w stopniu kapitana (niem. Hauptmann). Przed wybuchem wojny prusko-austriackiej przydzielono go do służby w sztabie VII Korpusu Armijnego, a w trakcie konfliktu uczestniczył w walkach kampanii nad Menem.
W trakcie wojny z Francją był już majorem i członkiem sztabu 15. Dywizji Piechoty. Uczestniczył w walkach pod Gravelotte oraz pod Saint-Quentin. Za udział w tych starciach otrzymał obie klasy Krzyża Żelaznego.