Części dóbr zwanych Dawidowskie, we wsiach Długie Stare, Długie Nowe i Przybyszewie koło Wschowy otrzymał Wojciech Dłuski; w tym m.in. folwark oraz role zwane Folgien.
Wieś odnotowana została w archiwalnych księgach podatkowych. W 1531 pobrano podatki w Długich Nowych z części Jana Dłuskiego od 2 łanów i 7 prętów. Pobór miał także miejsce z jednego łana i 5 prętów, części Dawida Dłuskiego. W 1564 wieś należała do Jakuba Rokossowskiego, Wojciecha Dłuskiego i Stefana Wilkowskiego mającego 3 łany i 10 prętów. W 1566 miał miejsce pobór we wsi w majętnościach należących do podsędka poznańskiego Jakuba Rokossowskiego mającego 4 łany i 10 prętów, na których gospodarowało 4 zagrodników. W 1579 odbył się pobór w części wspomnianego Rokossowskiego od 5,5 łana, od jednego zagrodnika wolnego, 3 rzemieślników, 6 komorników z bydłem, 4 komorników bez bydła oraz jednego wiatraka zbożowego.
W okresie międzywojennym w miejscowości stacjonowała placówka 17 batalionu celnego, a potem placówka Straży Granicznej I linii „Długie Nowe”.
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa leszczyńskiego.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Długie Nowe w „Słowniku historyczno-geograficznym województwa poznańskiego w średniowieczu”
Kategoria:Długie Nowe