Michaił Fiodorowicz Nierietin (ros. Михаил Фёдорович Неретин, ur. 9 stycznia 1918 we wsi Ust´-Mosicha w guberni ałtajskiej (obecnie Kraj Ałtajski), zm. 1992 w Moskwie) – funkcjonariusz radzieckich służb specjalnych, generał major KGB.
Życiorys Urodził się w rosyjskiej rodzinie chłopskiej. Od 1938 służył w 69 zabajkalskim kolejowym pułku ochrony wewnętrznej NKWD 8 Dywizji Wojsk NKWD ZSRR, w 1941 został zdemobilizowany. Od 1941 należał do WKP(b). Później pracował m.in. w zarządzie milicji Zarządu NKWD Kraju Ałtajskiego, od czerwca 1942 służył w kontrwywiadzie wojskowym, był funkcjonariuszem Wydziału Specjalnego NKWD/Zarządu Kontrwywiadu Smiersz 43 Armii Frontu Zachodniego, Kalinińskiego, 1 Nadbałtyckiego, 3 i 2 Białoruskiego oraz Północnej Grupy Wojsk (stacjonującej w Polsce)Biogram na stronie shieldandsword.mozohin.ru (ros.) [dostęp 2025-10-18]. Był pełnomocnikiem operacyjnym Wydziału Specjalnego NKWD 17 Dywizji Piechoty, od sierpnia 1942 pełnomocnikiem operacyjnym Wydziału Specjalnego NKWD, a od 1943 starszym pełnomocnikiem operacyjnym Smiersz armii. Po wojnie pracował w Wydziale Kontrwywiadu MGB Północnej Grupy Wojsk, a od 1952 w Wydziale Specjalnym MGB/KGB Nadbałtyckiego Okręgu Wojskowego, następnie pracował w Wydziale Specjalnym Zabajkalskiego Okręgu Wojskowego m.in. jako zastępca szefa.