W Saksonii od połowy XVI do początku XVII wieku ważnym ośrodkiem produkcji kamionki był Waldenburg. Używano w nim brązowej polewy podobnej do tej z Kolonii, ale naczynia takie jak małe kufle i baryłki wyróżniały się wydłużonymi, jajowatymi kształtami. Jako centrum produkcji ceramiki w Saksonii Waldenburg został zastąpiony przez Altenburg, gdzie aż do XVIII wieku na drodze wypalania redukcyjnego wytwarzano szarą kamionkę. Saksońska kamionka jest często oprawiona za pomocą pewteru, przy czym dotyczy to nie tylko podstawy i brzegu naczynia, ale również szyjki.
thumb|Dzbanek z dekoracją w formie nakładki. Bolesławiec, druga połowa XVIII w. Muzeum Narodowe w Krakowie Na Śląsku w XVII i XVIII wieku ważnym centrum produkcji ceramiki był Mużaków, gdzie wytwarzano zarówno kamionkę krytą brązową polewą, jak i o prostym, szarym ciele. Od połowy XVII wieku była ona niemal identyczna z tą wytwarzaną w Westerwaldzie, chociaż w Mużakowie ozdabiano ją powykręcanymi guzami i anielskimi głowami. Innym śląskim ośrodkiem ceramicznym był Bolesławiec, gdzie już na początku XVI wieku miejscowi garncarze wytwarzali ceramikę o czerepie porowatym pokrytą przypominającą szkliwo polewą lub szkliwem ziemnym. Najbardziej typowym kształtem były dzbanki o kulistym brzuścu.