Aparat posiadał zupełnie nową migawkę szczelinową o przebiegu pionowym, która znacząco poprawiła osiągi aparatu- zakres czasów otwarcia wynosił od 1/250 sekundy do 1/2 sekundy (plus czas B). Innowacją było także wprowadzenie szybkiej dźwigni naciągu migawki. Inżynierowie wyszli z założenia, iż najchętniej wybieranym przez fotoamatorów wariantem wizjera jest pryzmat pentagonalny, dlatego w nowym modelu zdecydowano się na zintegrowanie go z korpusem bez możliwości wymiany na kominek.
Exa IIa wprowadzona do produkcji w 1963 roku była związana z unifikacją korpusu aparatu z równolegle produkowaną Exą Ia.
Exa IIb wnosiła ulepszenie w postaci samopowrotnego lustra (we wcześniejszych modelach po wykonaniu zdjęcia obraz w wizjerze znikał aż do ponownego naciągnięcia migawki). Wariant b posiadał także nowocześniejszą gałkę zwijania powrotnego filmu z wkomponowaną korbką.
Exa 500 posiadała największą rozpiętość czasów otwarcia migawki ze wszystkich modeli. Najszybszy oferowany w niej czas to 1/500 sekundy. Produkcję zakończono w 1969 roku, skupiając się na wytwarzaniu prostszego i tańszego modelu I.
Aparaty serii II oraz Ia często sprzedawano z obiektywem Meyer-Optik Domiplan 50/2,8 z automatyczną przysłoną, który był trójsoczewkową konstrukcją typu Tryplet Cooke’a.
Zobacz też Exakta Praktica Ihagee
Przypisy
Kategoria:Modele aparatów fotograficznych