Historia "Dulcza” jest nazwą dzierżawczą od rzeczownika osobowego „Dolko”. Nazwa ta wskazuje, że istotny wpływ na początek lokalizacji Dulczy Wielkiej miał człowiek o tym właśnie imieniu. Pierwsza wzmianka o miejscowości, w której występuje ona pod nazwą Dolszcza”, pojawiła się w księgach ziemskich pilźnieńskich w 1399r. Druga część nazwy Wielka pojawiła się dopiero na początku XV w. Wygląd wsi świadczy o tym, że była to osada łańcuchowa z domami wzdłuż drogi i łanami pól leżącymi prostopadle do niej. W miarę upływu lat wieś wydłużała się, aż podzielono ją na dwie części. W ten sposób z jednej części powstała Dulcza Mała.
Początek osady wiąże się z rodem Sulimów. Do 1427r. Dulcza Wielka była w posiadaniu Mikołaja i Klemensa Sulimów. Następnie zakupił ją syn Jana Ligęzy – Stanisław- i dołączył do dóbr przecławskich. W 1460 r. majątek odziedziczył jego syn - również Stanisław. Pod koniec XV w. współwłaścicielami klucza przecławskiego, a tym samym miejscowości, byli kolejni potomkowie rodu Ligęzów, a mianowicie czterej synowie Stanisława: Mikołaj, Stanisław, Feliks i Piotr. Od 1501 r. jako jedyny dziedzic pojawia się już tylko Mikołaj. Następnym właścicielem Przecławia i przyległości był jego syn Stefan, a kolejnym Hermolaus Ligęza. Początek XVIII w. to czas, kiedy wioska znalazła się w posiadaniu Radziwiłłów. W 1816 r.