W latach 1956–1961 studiował egzegezę Starego Testamentu na Uniwersytecie w Münster, gdzie w 1961 roku uzyskał stopień doktora teologii pod kierunkiem Hermanna Eisinga. W tym samym roku został wykładowcą Starego Testamentu w Studium Filozoficzno-Teologicznym w Erfurcie. W 1971 roku otrzymał nominację na profesora, a w latach 1973–1974 pełnił funkcję rektora tej uczelni.
Po przejściu na emeryturę w 1976 roku zaangażował się w ruch Focolari, działając w jego ośrodkach w Ottmaring (koło Augsburga) i Montet (Szwajcaria).
Działalność naukowa Hans Lubsczyk zdobył uznanie już przed studiami w Münster dzięki publikacji książki Der Bund mit Gott, która była wielokrotnie wznawiana i tłumaczona. Był również współredaktorem serii Geistliche Schriftlesung. Opublikował wiele prac z zakresu egzegezy biblijnej i duszpasterstwaHans Lubsczyk w katalogu Deutsche Nationalbibliothek..
W 1965 roku uczestniczył w czwartej sesji Soboru Watykańskiego II. W latach 1968–1969 brał udział w synodzie diecezjalnym diecezji miśnieńskiej.
Wybrane publikacje Der Bund mit Gott (wiele wydań i tłumaczeń) Das Buch Jesaja