Wieś była własnością szlachecką należącą początkowo do wielkopolskiego rodu Drzeczkowskich. Została założona na prawie polskim. Jako własność prywatna podlegała sprzedaży, zamienię i dziedziczeniu przez co w historii miała wielu właścicieli. W latach 1358–1368 dziedzicami byli burgrabia pyzdrski Andrzej Drzeczkowski oraz jego brat Piotr, którzy razem posiadali także wsie Morkowo, Sulewo (obecnie Sulejewo), Wolikowo (obecnie Wolkowo) i Łącko. W 1401 wieś zapłaciła karę 8 skudów sądowi oraz 8 skudów Tomisławowi z powodu niestawienia się na zebranie opolne. W 1421 we wsi stał już kościół. W latach 1446–1464 dziedzicem Rzeczowa był Mikołaj Drzeczkowski. W 1469 majątek odziedziczyła jego córka Małgorzata, która wraz z opiekunami prawnymi stryjami sędzią kaliskim Iwanem z Goliny, Janem z Chełkowa oraz z wujami Marcinem Nowomiejskim, Janem Będlewskim za 550 grzywien sprzedali podkomorzemu kaliskiemu Kasprowi z Leszna połowę Drzeczkowa, połowę Wolikowa, połowę Piotrowic oraz 1/3 Piegzina.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Drzeczkowo · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.