W czasie kampanii wrześniowej przybył do Warszawy i został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 360 pułku piechoty. Od 16 września 1939 obowiązki zastępcy dowódcy pułku łączył z funkcją kwatermistrza Dowództwa Grupy Obrony Warszawy. Po kapitulacji załogi stolicy dostał się do niemieckiej niewoli i został osadzony w Oflagu VI B Dössel. Zginął 27 września 1944 w czasie omyłkowego bombardowania obozu przez Królewskie Siły Powietrzne. Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Warburgu.
Był żonaty, miał bliźnięta: Janusza, ps. As (1922–1944), kaprala podchorążego w oddziale dyspozycyjnym dowódcy Zgrupowania „Radosław”, i Bożennę (ur. 1922).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5864 – 20 listopada 1922 Krzyż Walecznych Srebrny Krzyż Zasługi Krzyż Zasługi Wojsk Litwy Środkowej – 3 marca 1926 Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Odznaka pamiątkowa Korpusu Ochrony Pogranicza Odznaka pamiątkowa Straży Granicznej 25 października 1937 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”.
Przypisy
Bibliografia