W 1802 założył prywatną synagogę w Warszawie przy ul. Daniłowiczowskiej, która od samego początku nazywana był przez Polaków – synagogą niemiecką i związana była z początkami judaizmu postępowego na ziemiach polskich. Jego inicjatywa stanowiła zarzewie buntu przeciw kahałom w PolsceTeodor Jeske-Choiński – Neofici Polscy. Materyały historyczne (Druk Piotr Laskuer i S-ki, Warszawa, 1904) s. 175 . Synagoga użytkowana była przez Zgromadzenie Izraelitów Niemieckich. Nabożeństwa odprawiano na wzór „Gottesdienstów” w zreformowanych synagogach Berlina i Wrocławia, a kazania wygłaszane były w języku niemieckim.
Zmarł 5 kwietnia 1807 roku. Został pochowany wspólnie ze Szmulem Zbytkowerem i Judytą Jakubowiczową na Cmentarzu żydowskim na Bródnie w Warszawie. Fundatorem nagrobka był w 1881 roku bankier Ignacy Löwenstein, wnuk ZbytkoweraWojciech Bis, Wiesław Więckowski – Archaeological Aspects of Jewish Burial Rite. History, Archaeological Excavation and Verification of Two Jewish Cemeteries – Warsaw’s Bródno and Węgrów, Mazovia (Poland) w Fasciculi Archaeologiae Historicae (vol 36 (2023)) s. 104.
Wdowa po Izaaku Flatau w 1813 ponownie wyszła za mąż za Maurycego Samuelsona.
Przypisy
Kategoria:Ludzie związani z Warszawą Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim na Bródnie w Warszawie Kategoria:Urodzeni w XVIII wieku Kategoria:Zmarli w 1807 Kategoria:Żydowscy kupcy