Historia Cyrk Olimpijski, wywodzący się z tradycji cyrku Franconich, powstał w wyniku przejęcia przez paryskiego Amfiteatru Astleya w 1793 roku. Premierowy program, zatytułowany „Święto rewolucji”, zapoczątkował ponadstuletnią obecność dynastii Franconich w sztuce cyrkowej. Franconi, pochodzący z włoskiej rodziny szlacheckiej, wcześniej zasłynął jako jeździec, treser zwierząt i organizator widowisk. Pod jego kierownictwem cyrk szybko zyskał renomę, a wraz z udziałem jego synów – Laurenta, specjalisty od wyższej szkoły jazdy, i Henriego, reżysera przedstawień – wszedł w okres dynamicznego rozwoju. Nowy etap nastąpił w 1807 roku, kiedy otwarto nowy gmach między ulicami Saint-Honoré i du Mont-Thabor, nadając mu nazwę „Cyrk Olimpijski” (). Była to odpowiedź na dekret Napoleona zakazujący używania w tego typu obiektach określenia „teatr”. Obiekt zaprojektowali Jean-Baptiste Coignet i Maximilien Heurtault. Po kilkukrotnych zmianach lokalizacji i odbudowach, w tym po pożarze w 1826 roku, cyrk osiągał coraz większe rozmiary i okazałość, aż w latach czterdziestych XIX wieku stał się jednym z głównych ośrodków sztuki jeździeckiej w Europie.