W 1915 roku wyjechała do Rosji, gdzie występowała w zespole polskiej operetki w Moskwie (1916) oraz rosyjskich zespołach w Petersburgu i Baku. Do Polski powróciła w 1918 roku. Lata 1918-1926 spędziła w Warszawie, śpiewając w teatrach: Nowości (1918-1921), Miraż (1918-1919), Stańczyk (1922), Wodewil, Qui Pro Quo (1924) oraz Eldorado (1925-1926). Wyjeżdżała również na koncerty i gościnne występy m.in. do Bydgoszczy, Grodna, Lwowa (1927) i Wilna (1928). W 1928 była członkinią zespołu objazdowego, wystawiającego operetkę "Paganini" Franza Lehára. Następnie występowała we Lwowie (Teatry Miejskie, 1929-1930), Krakowie (z zespołem lwowskim w 1930 roku) oraz Warszawie (Teatr Bagatela i Teatr Nowości w latach 1931-1932, Teatr Kameralny w 1939 roku).
Podczas II wojny światowej nie występowała. Po zakończeniu walk występowała w objazdowych zespołach operetkowych oraz w audycjach radiowych. W latach 1949-1951 pracowała w Państwowym Przedsiębiorstwie Estradowym „Artos” jako kontroler wokalny. Ostatnie lata życia spędziła w Domu Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie, a po śmierci została pochowana na miejscowym cmentarzu.