W 1914 roku dzięki wsparciu Asty Nielsen zadebiutował w filmie Engelein w reżyserii Urbana Gada. W 1918 roku rozpoczął współpracę z reżyserem Erikiem Lundem, początkowo jako aktor, następnie jako współautor. W 1921 roku Kastner był gwiazdą rewii w Komische Oper Berlin, został również wybrany najlepszym niemieckim aktorem. W 1922 roku Kastner założył własną wytwórnię filmową, pierwsze filmy (Masken fallen i Die Lüge eines Sommers) reżyserował Erik Lund.
W 1924 roku Kastner uległ wypadkowi motocyklowemu w Lugano w Szwajcarii. Przed motocykl prowadzony przez operatora filmowego Curta Couranta wyjechał chłopiec na rowerze. Aby uniknąć potrącenia Courant zjechał z drogi, Kastner, wyrzucony z rozłożonymi nogami uderzył w drzewo, następnie trafił do szpitala z silnym krwotokiem i ranami podbrzusza. W wyniku wypadku zmuszony był zrobić roczną przerwę od aktorstwa. Wpłynęło to na pogorszenie jego sytuacji życiowej, szczególnie, że z powodu zaległości z opłatami ubezpieczyciel nie wypłacił mu odszkodowania za odniesiony wypadek. mały|Bruno Kastner z pierwszą żoną – Idą Wüst Malejąca popularność filmów niemych, wypieranych przez filmy dźwiękowe przyczyniła się do upadku kariery Kastnera. Niegdysiejszy filmowy amant zaczął borykać się z problemami z otrzymywaniem roli, z powodu jąkania.