Rzeka płynie z jednej strony doliny na drugą wzdłuż szerokiej równiny zalewowej, a wszystkie osady, z wyjątkiem Dolenja vas, przenoszą się na nieco wyższe obrzeża lub na przylądki dopływów. Ten odcinek doliny zbudowany jest z mniej odpornych łupków permokarbonitowych, dlatego jest szerszy, a małe dopływy wypływają z krótkich wąwozów po obu stronach; większe są tylko Selnica i Bukovščica po lewej stronie oraz Luša po prawej.
Poniżej Bukovicy Selška Sora napotyka pas dolomitów triasowych, w którym wyżłobiła wąski wąwóz, nad którym wznosi się ponad 600 m wyżej położony Lubnik (1025 m n.p.m.) po stronie południowej, o bardzo stromych zboczach. Tutaj rzeka skręca ostro na południe i płynie częściowo po dnie z żywych skał. W Vešteru dolina otwiera się na Kotlinę Lublańską, ale rzeka nadal płynie wzdłuż południowego skraju równiny aluwialnej. Nieco dalej na krótko wpływa na żywy skalny próg zwany V Skalcah, na którym kiedyś stał tartak, obecnie mała elektrownia wodna. Tuż przed Škofją Loką dno doliny ponownie się zwęża, a rzeka przepływa przez miasto głębokim, głównie skalistym korytem, nad którym góruje starożytny Most Kapucyński, a kilkaset metrów poniżej łączy się z Poljanską Sorą w malowniczym zbiegu, tworząc Sorę.
Zobacz też Rzeki w Słowenii
Przypisy
Kategoria:Rzeki w Słowenii Kategoria:Dorzecze Sawy