Pracował tam na stanowisku samodzielnego pracownika naukowego w Zakładzie Technologii Cukru. W 1973 uzyskał nominację na docenta. Od 1978 pracował jako wykładowca na Wydziale Chemii Spożywczej Politechniki Łódzkiej. W 1970 przeprowadził się do Leszna, gdzie zamieszkał w budynku Instytutu Przemysłu Cukrowniczego. Został powołany na stanowisko zastępcy dyrektora ds. naukowo-badawczych, na którym to stanowisku pracował do emerytury w 1995.

W latach 1971–1981 był członkiem Komitetu Technologii i Chemii Żywności Polskiej Akademii Nauk. Był członkiem rad naukowych: Instytutu Przemysłu Cukrowniczego, Instytutu Inżynierii Chemicznej Politechniki Łódzkiej, COBORU oraz członkiem rady naukowej przy Ministrze Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej i Rady Muzeum Narodowego Rolnictwa i Przemysłu Rolno-Spożywczego w Szreniawie. W latach 1970–1990 był członkiem Rady Głównej Federacji Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych NOT. W latach 1972–1982 przewodniczył Zarządowi Głównemu Stowarzyszenia Techników Cukrowników. W 1988 został członkiem honorowym STC. Został laureatem Nagrody Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki oraz Nagrody I stopnia Ministerstwa Rolnictwa, Leśnictwa i Gospodarki Żywnościowej. 27 kwietnia 2016 otrzymał tytuł „Honorowego Obywatela Gminy Leszno”.