W lutym 1945 wstąpił do ludowego Wojska Polskiego, uczestniczył w walkach o Gdynię i w 1946 awansując do rangi podporucznika. Wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (potem w PZPR), odbył miesięczny kurs partyjny w Komitecie Wojewódzkim w Bydgoszczy. Kształcił się w Szkole Prawniczej w Łodzi (1946–1947) i na Wieczorowym Uniwersytecie Marksizmu-Leninizmu (1956–1957). Podjął pracę w Urzędzie Bezpieczeństwa w Bydgoszczy, a następnie w Gdyni jako kierownik referatu. Następnie zatrudniony jako szef wydziału personalnego w oddziale Centralnego Zarządu Przemysłu Konserwowego i w Komitecie Miejskim PPR w Gdyni. W 1949 został naczelnikiem Wydziału Społeczno-Politycznego Urzędu Wojewódzkiego w Gdańsku, po przekształceniach od 1950 naczelnik Wydziału Społeczno-Administracyjnego i szef Referatu ds. Wyznań w Wojewódzkiej Radzie Narodowej w Gdańsku. Był II sekretarzem POP PZPR przy WRN, a także członkiem egzekutywy Komitetu Wojewódzkiego PZPR w Gdańsku.