Propaganda i informacja.
Była zatrudniona na Wydziale Humanistycznym Politechniki Koszalińskiej jako profesor uczelni, a wcześniej przez wiele lat kierowała Zakładem Dziennikarstwa Instytutu Neofilologii i Komunikacji Społecznej WH PK, gdzie prowadziła różnorodne przedmioty dziennikarskie od informacji przez reportaż, po dziennikarstwo śledcze.
Stała współpracowniczka Kuźni LiterackiejStała współpracowniczka "Kuźni Literackiej".
Twórczość Debiutowała tomikiem poetyckim Ona grzeszna (1982). Opublikowała także poezję: Iskry (1985) Świecąca ciemność (1992) Pukanie (1998; Nagroda im. Stanisława Wyspiańskiego) Alergie (1998) Pasterze dolin (2022)
Poezję Juszczak analizowali m.in. Stanisław Stanuch, Lech M. Jakób, Teresa Tomsia, Anatol Ulman i in.
Wiersze publikowała w czasopismach „Twórczość”, „Zeszyty Literackie”, „Topos”, „Migotaniach”.
Powieść Biedna Mała C. została dobrze przyjęta przez krytyków. W opinii Irminy Kosmali Juszczak staje po stronie filozofii Leibniza, powieść była również omawiana na stronie Onetu.
W latach 2002–2006 wydała trzy książki ekologiczne: Książka o wodzie, Książka o powietrzu, Książka o Ziemi.
Opublikowała również monografie naukowe: Głos Koszaliński/Pomorza 1952–1989. Propaganda i informacja oraz Z dziejów najnowszych Koszalina.