Od 1 listopada 1918 brał udział w obronie Lwowa na odcinku I. W walkach odznaczył się niezwykłą odwagą. W ogniu nieprzyjacielskich karabinów maszynowych zdobył seminarium ruskie i pocztę. 11 listopada został ciężko ranny. Następnie został przydzielony do Grupy Operacyjnej gen. Józefa Leśniewskiego na stanowisko szefa technicznego i wykonywał prace fortyfikacyjne na odcinku Bogdanówka pod silnym ostrzałem nieprzyjaciela. W 1919 został przydzielony do Dowództwa Okręgu Generalnego Warszawa na stanowisko zastępcy szefa saperów, a później przeniesiony do Poznania na stanowisko szefa Zarządu Fortyfikacji. 17 października 1919 został formalnie przyjęty do Wojska Polskiego z byłej armii austro-węgierskiej, z zatwierdzeniem posiadanego stopnia porucznika i zaliczony do rezerwyDz. Rozk. Wojsk. Nr 95 z 26 listopada 1919, poz. 3699.. W 1920 został przydzielony do 4 Grupy Fortyfikacyjnej. Prowadził prace fortyfikacyjne nad Bugiem, na odcinku od Hrubieszowa do Dubienka i we Włodawie. W czasie odwrotu otrzymał od szefa inżynierii i saperów 4 Armii rozkaz wysadzenia mostu w Uściługu. Pomimo braku odpowiednich saperów i pod ostrzałem nieprzyjaciela rozkaz wykonał.