Teleomorfa tworzy jasnopomarańczowy, rozpostarty, cienki bazydiokarp o średnicy do ok. 10 mm, o powierzchni ziarnistej do kłaczkowatej, ściśle przylegający do powierzchni plechy żywiciela, o nieokreślonym brzegu. Hymenium składa się z jednej lub kilku warstw podstawek na pionowo rozgałęzionych, cienkościennych strzępkach. Podstawki 25–40 × 12–15 mm, wyraźnie szersze niż podtrzymujące je strzępki, początkowo wąskocylindryczne, czasami z podstawowym lub bocznym, elipsoidalnym pęcherzem probazydialnym, po osiągnięciu dojrzałości, zwykle stają się maczugowate, czasami z jedną cienką, poprzeczną przegrodą w górnej 1/3. Brak sprzążek bazalnych, przegroda bazalna z doliporem widocznym w mikroskopie świetlnym. Każda podstawka ma 4 sterygmy o długości do 6,5 µm i szerokości 3 µm u podstawy, zakrzywione. Bazydiospory 13–17,5 (–18,5) x 8–11,5(–13,5) µm, gruszkowate lub łezkowate, z jedną stron często spłaszczoną lub lekko wklęsłą, bezbarwne, gładkie, zwykle bez przegród, nieamyloidalne, z widocznym ściętym apiculusem o średnicy 1,5–3 µm, czasami z jedną cienką, poprzeczną przegrodą, ściana wtedy wyraźnie zwężona.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Erythricium aurantiacum · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.