Ostrza drobno ząbkowane. Trzon Wysokość 20–50 mm, grubość 2mm, nieco bulwiaste i całkowicie pokryty kasztanowobrązowymi włoskami lub czerwonobrązowymi włókienkami. Miąższ Cienki, w tym samym kolorze co kapelusz i o lekko ostrym zapachu. Cechy mikroskopowe Podstawki 40–45 × 10–15 µm, 4-zarodnikowe. Zarodniki 13–16,5 × 8–11 µm, Q = 1,5–1,7, z wieloma kanciastymi guzkami. Cheilocystydy 25–45 × 10–25 um. Skórka kapelusza typu trichoderma, zbudowana z cylindrycznych strzępek 40–80 × 10–15 um z pigmentem pozakomórkowym. Są wśród nich bardzo długie, ostre włoski 4–50 um. Skórka trzonu podobna. Gatunki podobne Dzwonkówka kosmata jest w sekcji Dysthales jedynym gatunkiem o korzennym zapachu. Entoloma pseudodysthales ma zapach będący mieszanką czosnku i zgniłej kapusty. Mikroskopowo dzwonkówka kosmata wyraźnie różni się od reszty tej sekcji wielokątnymi, guzkowatymi zarodnikami i dłuższymi i ostrzejszymi włoskami.
Występowanie i siedlisko Podano stanowiska w Europie, Ameryce Północnej i na Nowej Zelandii. W Polsce W. Wojewoda w 2003 r. przytoczył kilka stanowisk, w późniejszych latach podano wiele następnych. Na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status E – gatunek wymierający, którego przeżycie jest mało prawdopodobne, jeśli nadal będą działać czynniki zagrożenia.
Grzyb naziemny występujący na żyznej glebie i w ściółce leśnej.
Przypisy
Kategoria:Dzwonkówkowate Kategoria:Mykobiota Polski