Wiele tytułów było zamawianych specjalnie na potrzeby Klubu, a członkowie mogli je nabywać po obniżonych cenach.
Pomimo deklarowanego zaangażowania na rzecz upowszechniania polityki i literatury wśród klasy pracującej, aktywiści LBC rekrutowali się głównie z uprzywilejowanych warstw społecznych.
Model działania Klubu opierał się na subskrypcji bez opłat — członkowie nabywali wydania klubowe u lokalnych księgarzy po obniżonej cenie. Książki LBC wyróżniały się materiałem i wyglądem — oprawiane były w pomarańczową lub czerwoną tkaninę. Klub przyciągnął wielu znanych autorów, m.in. Arthura Koestlera, Stephena Spendera i George’a Orwella. Na terenie Wielkiej Brytanii działało ponad 1000 grup dyskusyjnych, organizujących spotkania, wykłady i akcje społeczne.
LBC jednoznacznie prezentował stanowisko antyimperialistyczne. Publikował prace autorów pochodzenia indyjskiego, takich jak Rajani Palme Dutt, Ayana Angadi, Santha Rama Rau i Bhabani Bhattacharya. W 1936 władze kolonialne w Indiach zaczęły konfiskować przesyłki z książkami Klubu, zarzucając im szerzenie „propagandy ekstremistycznej”. India Office zleciło przygotowanie raportów na temat działalności LBC. Istnieją dowody na funkcjonowanie grup dyskusyjnych indyjskich studentów związanych z Klubem (np.