Wpływ na nią mieli pionierzy Anatolian rocka, tacy jak Cem Karaca, Barış Manço i Fikret Kızılok, a także ludowa pieśniarka Saniye Can.

Braci Seldt Bağcan prowadzili popularny klub muzyczny Beethoven w centrum Ankary, gdzie miała okazję spotkać wielu znanych artystów. Sama również regularnie tam występowała w czasie studiów, rozwijając swój charakterystyczny styl muzyczny.

Kariera muzyczna Profesjonalna kariera Seldy Bağcan rozpoczęła się w 1971, podczas ostatniego roku jej studiów, dzięki wsparciu producenta muzycznego Erkana Özermana z Ankary. W tym samym roku wydała sześć singli, w których interpretowała tureckie pieśni ludowe, łącząc silny, emocjonalny głos z akompaniamentem akustycznej gitary lub bağlamy. Nagrania te przyniosły jej ogólnokrajową sławę. W 1972 tureckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych wybrało ją na reprezentantkę Turcji w międzynarodowym konkursie piosenki Złoty Orfeusz.

Do 1980 wydała dwanaście kolejnych singli oraz trzy albumy długogrające, koncertując zarówno w Turcji, jak i w Europie Zachodniej. Jej utwory często zawierały społeczną krytykę i wyraz solidarności z klasą robotniczą, co uczyniło ją szczególnie popularną wśród lewicowych działaczy w latach 70.