Wedle legendy herbowej zmiana herbu nastąpiła w wyniku tragicznego wydarzenia, kiedy to rycerz Hart von Engelke w uniesieniu zabił swoją żonę oskarżając ją o zdradę, gdy zauważył na jej palcu brak pierścienia ślubnego. Jego synowie na pamiątkę tego wydarzenia przybrać mieli nowy herb, gdzie tarcza dzielona była w krzyż, w polach I i IV złotych czarny kruk z pierścieniem w dziobie, zaś w drugim i trzecim trzy złote pierścienie w polu niebieskim. Tak też wedle Żychlińskiego herb Engelków i Viehauserów miały opisywać niemieckie herbarze m.in. Ledebura i Kneschkego. Żychliński podaje także informację, że herb został zatwierdzony w Galicji 15 września 1861 roku dla Konrada z Mijaczowa Fiehausera i jego potomków. Niektórzy przedstawiciele rodziny pisali się "de Engelke Fihauser".
Uzupełnienia do herbarza Niesieckiego z przytaczają łaciński tekst dyplomu Ferdynanda II z opisem herbu.
W herbarzu Adama Bonieckiego z 1902 roku herb opisany został według przywileju ale także tutaj odwrócono barwy rogu czarno-złotego. Według Bonieckiego, Fihauserowie mieli przybyć do Polski już w XVI wieku, ponieważ z rodziny tej wzmiankowany jest w 1585 roku ławnik krakowski.