Sdz 1,18), a później plemieniu Dana (Joz 19,43). Zgodnie z odkryciami archeologicznymi w XII i XI wieku p.n.e. miasto nie należało do Izraelitów, zamieszkiwali je Filistyni. Arka Przymierza, odebrana Żydom, trafiła najpierw do świątyni Dagona w Aszdodzie, a następnie do Ekronu (1Sm 5,10). Gdy Dawid pokonał Goliata w Dolinie Ela na granicy z Judą, Izraelici ścigali Filistynów aż do bram Ekronu (1Sm 17,52). Biblijny prorok Amos zapowiedział zniszczenie miasta (Am 1,8). Miasto zostało zdobyte w 712 roku p.n.e. przez króla asyryjskiego Sargona II, który uwiecznił ten fakt na płaskorzeźbach na ścianach swojego pałacu w Chorsabadzie.
W VII wieku p.n.e. Ekron ponownie stał się ważnym ośrodkiem administracyjnym, a niektórzy z jego królów są wymienieni w annałach nowoasyryjskich władców. Rozbudowane zostało dolne miasto, na północy powstała całkiem nowa dzielnica. Istniała w nim specjalna strefa dla elity oraz dzielnice rzemieślnicze czy handlowe. W szczytowym okresie Ekron zajmował obszar około 85 akrów i był jednym z największych miast Palestyny czasów biblijnych. W Ekronie wytwarzano dużo ilości oleju z oliwek oraz tekstyliów. Szacuje się, że w tym okresie Ekron wytwarzał co najmniej 500 ton oliwy rocznie.