W 1958 Dameccy zamieszkali we wsi Piecki nad jeziorem Wągiel, gdzie prowadzili gospodarstwo rolne. Walentyna Dermacka zaczęła gromadzić narzędzia i sprzęt rolniczy, które należały do rdzennej ludności mazurskiej wysiedlanej przez władze państwowe, skupowała przedmioty codziennego użytku, plastykę obrzędową (wycinanki, tkaniny, hafty, obrazy, bibułowe kwiaty i palemki), ceramikę, publikacje w języku polskim. Działając korespondencyjnie, stworzyła kolekcję prac najlepszych wówczas rzeźbiarzy ludowych. We własnym domu otworzyła izbę pamięci. Dzięki dużej liczbie prac Władysławy Prucnal z Medyni Głogowskiej, nabytych od artystki, w domu Dermackich powstało prywatne muzeum sztuki ludowej. By mogło pełnić funkcję edukacyjną, właścicielka projektowała figury i cykle przedstawień na temat życia dawniej na wsi. Napisała również wiersze, które uzupełniały opowieść o eksponatach. Prace Władysławy Prucnal w muzeum w Pieckach to jedyny w Polsce tak bogaty zbiór zgromadzony w prywatnej kolekcji.