W latach 1975–1976 pozostawał prezesem klubu piłkarskiego RKS Garbarnia Kraków. W 1985 roku powierzono mu stanowisko wiceprezydenta miasta Krakowa, pełniącego również z urzędu funkcję wicewojewody krakowskiego; pozostał nim do roku 1990.

Zaangażowany w opiekę nad dziećmi specjalnej troski i pokrzywdzonymi przez los. Sprawował opiekę nad domami dziecka, szkołami specjalnymi, ośrodkiem dla dzieci z głęboką niepełnosprawnością intelektualną, ośrodkiem dla niewidomych i szkołami przyszpitalnymi m.in. poprzez zapewnienie opieki lekarskiej, sportowej, naukowej i socjalnej. Od 2012 roku był Członkiem Międzynarodowej Kapituły Orderu Uśmiechu, pełnił również funkcję jej wicekanclerza.

11 stycznia 2025 pochowany na cmentarzu parafialnym przy Kościele Nawiedzenia Najświętszej Marii Panny w Suchej Beskidzkiej.

Odznaczenia Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim (2001), Oficerskim i Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, a także wyróżniony Orderem Uśmiechu (1983). Otrzymał nadto Medal „Pomocnej Dłoni” (1982) przyznany przez jury konkursu organizowanego przez Echo Krakowa oraz Medal „Za Mądrość i Dobrą Robotę” (1984) przyznany przez jury konkursu organizowanego przez Gazetę Krakowską.

Przypisy