Wyrażenie „listopadowi zbrodniarze” reprezentowało te wydarzenia, analogicznie do stanu wojennego, jako „zbrodnie przeciwko narodowi niemieckiemu” w znaczeniu zdrady stanu, a tym samym nazywało wszystkich zwolenników rewolucji, demokracji i konstytucji weimarskiej, bez względu na dzielące ich różnice, zbrodniczymi „wrogami ludu”. Po części stanowiła duże zagrożenie dla tych osób, a po części sygnalizowała że reżim nazistowski po dojściu do władzy, zastosuje brutalne działania przeciwko nim.
Przyczyny i skutki Klęska Niemiec w I wojnie światowej była nieuniknionym skutkiem celów podboju, nieudanej strategii wojskowej i nieudanych działań wojennych (na przykład wojny podwodnej) niemieckiej (OHL), które doprowadziły do całkowitego wyczerpania gospodarczego i militarnego Niemiec, powodując klęskę, po której nastąpiła rewolucja. Jednak wiodący oficerowie wojskowi nie zostali odsunięci od władzy ani nie byli później ścigani. Generał Erich Ludendorff i feldmarszałek Paul von Hindenburg, stworzyli i rozpowszechniali legendę o ciosie w plecy od 1919 roku. Legendę rozpowszechnioną w kontekście szeroko dyskutowanej kwestii niemieckiej winy wojennej, podzielała i podtrzymywała także większość demokratycznych partii i rządów Republiki Weimarskiej.