o stanie wojennym oskarżony o to, że w listopadzie 1982 roku w Radomiu działając wspólnie i w porozumieniu sporządzał w zamiarze rozpowszechniania ulotki i inne materiały propagandowe zawierające w swej treści wiadomości fałszywe mogące wywołać niepokój publiczny lub rozruchy. Był rozpracowywany w latach 1982–1983 przez Komendę Wojewódzką MO w Radomiu w ramach sprawy o kryptonimie Drukarz oraz w latach 1983–1985 w ramach kwestionariusza ewidencyjnego pod kryptonimem Student. 25 lutego 1983 r. Wojskowy Sąd Garnizonowy w Kielcach skazał go na rok pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata. Decyzją rektora Wyższej Szkoły Inżynierskiej w Radomiu został zawieszony w prawach studenta, lecz został przywrócony na studia w październiku 1983 r.
W działalności społecznej z własnych środków wspierał rozwój dzieci i młodzieży w radomskiej dzielnicy Borki, organizując liczne zajęcia o charakterze sportowo-rekreacyjnym (w tym klub tenisa stołowego, wycieczki, kolonie). Działa jako wolontariusz w Hospicjum Królowej Apostołów w Radomiu. Od 2015 roku znany jest radomskiej społeczności jako rekonstruktor tradycji sarmackich.