Artysta wykonywał dzieła w tradycyjnej technice malarstwa olejnego na płótnie, stosując obfitą warstwę farby, co pozwalało mu uzyskać charakterystyczne efekty światłocieniowe, które stały się jego znakiem rozpoznawczym.
W dorobku malarskim Stanisława Kukli dominują pejzaże, w tym widoki miejskie ze zwartą zabudową oraz ogólne ujęcia krajobrazowe z otwartą przestrzenią, malowane głównie w okresie zimowym i jesiennym. Charakterystyczne dla jego twórczości są zimowe pejzaże malowane w tajemniczym, mglistym świetle.
Stanisław Kukla często wybierał odległe i egzotyczne plenery, jak Syberia, Ural, jezioro Bajkał czy Uzbekistan, gdzie powstały dzieła takie jak Samarkanda – widok uliczny (1965) czy Buchara – meczet Chor – Minor (1965). Malował także krajobrazy europejskie, takie jak jezioro Bodeńskie, Drezno, Konstanz w Niemczech, gdzie powstał obraz Inselhotel (1984), oraz Udine, Wenecja i Werona we Włoszech. W jego pracach często pojawiają się motywy z rodzinnych stron, takie jak konie, wiatraki, wielowiekowe aleje lipowe w Golejewku, a także Wrocław i Ostrów Tumski.
19.01.1999 r. pięć obrazów Stanisława Kukli zostało skradzionych z plebanii w Sułowie.