Agar otaczający kolonię silnie wybarwia się na jaśniejsze odcienie tych samych odcieni. Konidiofory o długości 200–300 µm lub więcej i średnicy 3,5–4,5 µm, pod niskim powiększeniem mikroskopu oglądane na sucho o powierzchni bardzo szorstkiej i mocno inkrustowanej, ale oglądane w preparatach płynnych często wyglądające na gładkie. Penicillusy stosunkowo krótkie, regularne, składające się z końcowego okółka metuli podtrzymującego skupiska fialid. Metule zwykle w okółkach po 4–6, ale czasami do 8–10, mające długość 10–15 µm i średnicę 4–4,5 µm, nieco poszerzone na końcach. Fialidy o wymiarach 9–12 µm × 3–4 µm, w skupiskach po 8 do 12, zwężające się gwałtownie do wąskich, dziobowatych rurek konidialnych. Konidia eliptyczne, zazwyczaj gładkie lub prawie gładkie, 3,5–4 × 2,2–3 µm, w splątanych lub luźno równoległych łańcuszkach bazypetalnych o długości do 1 mm lub większej.
Kolonie na agarze z ekstraktem słodowym rozrastają się, osiągając średnicę 6–7 cm po 2 tygodniach w temperaturze pokojowej, są płaskie, bardzo głęboko aksamitny do wełnistych, średnio do mocno zarodnikujące z żółtą, inkrustowaną grzybnią widoczną w całym obszarze.