dyplomy), strony tytułowe dla czasopism, portrety, rysunki technologiczne sieci wodnokanalizacyjnej zamówione przez miasto Warszawę, materiały kartograficzne, a zwłaszcza ryciny do książek etnograficznych, biologicznych i z zakresu medycyny, w czym zakład się specjalizował, realizując prace dla uczelni wyższych i akademii, zarówno krajowych, jak i zagranicznych, w tym dla petersburskiej Akademii Nauk i krakowskiej Akademii Umiejętności. Poziom wykonywanych rycin był wysoki, gdyż Główczewski był za nie nagradzany w Rosji i Galicji. Posługiwał się różnymi technikami litograficznymi, przede wszystkim litografią kolorową.
Założony przez W. Główczewskiego zakład odziedziczył jego syn Władysław Kazimierz, prowadząc go do drugiej połowy lat 20. XX w.Tessaro-Kosimowa 1975, s. 375
Ryciny W. Główczewskiego znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego w KrakowieTessaro-Kosimowa 1975, s. 375 i Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie.
Przypisy
Bibliografia Tessaro-Kosimowa I., 1975: Główczewski Władysław. W: Maurin-Białostocka J. i in.: Słownik artystów polskich i obcych w Polsce działających, tom II. Zakład Narodowy im. Ossolińskich. Polska Akademia Nauk, Instytut Sztuki, str. 374, 375.
Kategoria:Przedsiębiorcy warszawscy (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Polscy litografowie Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1905