Ciasto drożdżowe na man’usze wyrabia się ręcznie, spłaszcza i rozciąga opuszkami palców, formując cienki placek zagłębiony w środku, aby zapobiec spływaniu składników. W najbardziej klasycznym wariancie ciasto pokrywa się zatarem – charakterystyczną dla kuchni libańskiej aromatyczną mieszanką tymianku, oregano, majeranku, sumaka, prażonego sezamu, soli i oliwy z oliwek. Przygotowywaniu ciasta towarzyszą modły o jego wyrośnięcie – muzułmanie recytują początek sury Al-Fatihy, zaś chrześcijanie odmawiają kilka modlitw i wykonują znak krzyża, zanim pozwolą ciastu odpocząć.
Ciasto piecze się w piecach stalowych (sadż, ), cylindrycznych piecach z cegły i gliny (tanur, ), otwartych piecach z gliny i słomy (tabun, ) oraz piecach gazowych lub opalanych drewnem. Po wypieczeniu często do mana’isz dodaje się świeże pomidory, ogórki, oliwki, cebulę czy liście mięty. Oprócz warzyw popularnymi dodatkami są dostępne w Libanie sery – (), (), kaszkawan () lub zwykły twaróg – oraz (), czyli rodzaj wysuszonego jogurtu zmieszanego z kaszą bulgur lub ziarnami zbóż. Istnieje też wersja man’usze z mięsem nosząca nazwę lahm bi-ma’ażin (), od której pochodzi nazwa tureckiej potrawy lahmacun.