Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku jako podoficer zawodowy i kontynuował służbę w oddziale, który został przemianowany na 25 pułk ułanów. Od 1 września 1930 pełnił służbę w Komendzie Garnizonu Prużana, a następnie w Komendzie Placu Prużana na stanowisku szefa kancelarii.

W 1937 został przeniesiony do 10 Pułku strzelców konnych w Łańcucie. W jego szeregach walczył w kampanii wrześniowej 1939, a później kampanii francuskiej 1940. Dostał się do niewoli niemieckiej, z której zbiegł i przedostał się do Hiszpanii, gdzie został osadzony w obozie koncentracyjnym Miranda de Ebro. Po zwolnieniu przez Gibraltar dotarł do Wielkiej Brytanii i został przyjęty do Polskich Sił Zbrojnych. W latach 1944–1945 walczył w szeregach 10 pułku strzelców konnych we Francji, Belgii, Holandii i Niemczech. Awansował na chorążego. Po zakończeniu wojny i demobilizacji zamieszkał w Wielkiej Brytanii i został mianowany tytularnym podporucznikiem. Zmarł 19 października 1975 w Rugby.

Był żonaty, miał córkę Halinę Janinę (ur. 3 stycznia 1925).