Gleba u młodych okazów biało-żółtawa, przedzielona białymi lub szarożółtymi żyłkami, u starszych oliwkowa, żółtopomarańczowa lub zielonkawa z brązowymi żyłkami tworzącymi marmurkowatą mozaikę. Miąższ jędrny i twardy, bez wyraźnego smaku, ze słabym, nieprzyjemnym zapachem. Cechy mikroskopowe Perydium 220–300 μm, zbudowane z kulistych, grubościennych, nieamyloidalnych komórek (sferocytów) o średnicy 15–30 μm. Ich zewnętrzna ma kolor żółtoczerwny, wewnętrzna bladożółty. W egzoperydium są włoskowate, cylindryczne pilocystydy z przegrodami, o obłych wierzchołkach i wymiarach 40-75 × 4–7 μm. Worki 8-zarodnikowe, 150-240 × 35–55 μm, na długich szypułkach, maczugowate, rzadziej cylindryczne. Worki zazwyczaj są dwurzędowe, ale czasami zarodniki są w nich ułożone chaotycznie. Askospory 15–18 μm, kuliste, początkowo szkliste, potem żółtawe do oliwkowych, gęsto pokryte cylindrycznymi, czasem lekko zaostrzonymi, cyjanofilnymi kolcami o wysokości 1–3 μm.
Występowanie i siedlisko Brak tego gatunku w opracowanej przez M.A. Chmiel w 2006 r.