Badania metodą datowania radiowęglowego opublikowane w 2019 roku oraz stylistyczne podobieństwo ceramiki dholawirskiej do kultury Amri II-B wskazują, że osadnictwo na terenie miasta jest znacznie starsze, niż pierwotnie sądzono. W związku z tym nazwy dwóch pierwszych faz powinny brzmieć: Przedharappańska Kultura Dholawirska (I oraz II) z równoczesnym przesunięciem okresu trwania Fazy I na lata 3500–3200 p.n.e. oraz Fazy II na lata 3200–2600 p.n.e.Sengupta, Torsa, et al. (2019). "Did the Harappan settlement of Dholavira (India) collapse during the onset of Meghalayan stage drought?"(Supplementary materials), in Journal of Quaternary Science, First published: 26 December 2019.
Wykopaliska
Wykopaliska w Dholawirze zostały rozpoczęte w 1989 roku przez ASI (Archaeological Survey of India) pod kierownictwem Bishta, a w latach 1990–2005 przeprowadzono 13 wykopalisk terenowych. Wykopaliska ujawniły regularny układ urbanistyczny i architekturę budowli oraz odkryto dużą liczbę zabytków, takich jak kości zwierząt, złoto, srebro, ozdoby z terakoty, ceramikę i naczynia z brązu. Archeolodzy uważają, że Dholawira była ważnym ośrodkiem handlowym wśród osad w południowym Gudźaracie, Sindhu Pendżabie i całej Azji ZachodniejAqua Dholavira - GUJARAT Magazine Archive. Archaeology.org.