Morfologia Kapelusz Średnica 1,2–5 cm, początkowo wypukły z cienkim, podwiniętym brzegiem, później płaskowypukły lub spłaszczony, na koniec lekko wklęsły z prostym, często falistym brzegiem, ze słabym garbkiem lub bez, niehigrofaniczny. Powierzchnia matowa, sucha, brązowożółta, brązowopomarańczowa do pomarańczowobrązowej. Blaszki W liczbie 38–60, z blaszeczkami (l = 1–7), o szerokości do 5 mm, przyrośnięte, bardzo gęste, cienkie, segmentowane, cytrynowożółte, złocistożółte, pomarańczowożółe. Ostrza tej samej barwy, równe. Trzon Wysokość 2–5 cm (–10) cm, grubość 0,2–0,6 (–1,0) cm, cylindryczny lub spłaszczony, często zwężający się ku podstawie, watowaty lub komorowaty. Powierzchnia sucha, tej samej barwy co kapelusz, czasami podłużnie niewyraźnie żółto prążkowana, w górnej części oprószona, u podstawy z białą grzybnią lub szczeciniasta. Miąższ O barwie od białawej przez jasnożółtą do cytrynowożółtej. Smak początkowo mączny, potem mniej lub bardziej gorzki, zapach mączny. Wysyp zarodników Biały. Cechy mikroskopowe Zarodniki 2,5–4,5 × 2–3 μm, Q 1,2–1,5, Qśr. 1,3–1,4, szerokoelipsoidalne do elipsoidalnych. Podstawki 17–23 × 4–7 μm, maczugowate, 4-zarodnikowe, z licznymi małymi gutulami. Trama blaszek prawie regularna, zbudowana ze strzępek z elementami cylindrycznymi lub lekko rozdętymi, o szerokości 3–12 μm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gęśnica złotawa · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.