Centralna część fasady cofnięta, w pierwszej kondygnacji wież wmurowana kruchta. Podziały fasady i bocznych elewacji wież są wspólne, za pomocą pilastrów toskańskich podtrzymujących belkowanie. Podziały kruchty za pomocą par pilastrów toskańskich. Elewacje boczne kościoła, zamknięcia ramion transeptu oraz prezbiterium o skromnych podziałach architektonicznych w formie pilastrów toskańskich, podtrzymujących profilowany gzyms o wypukłym przekroju. Dach nad korpusem i transeptem dwuspadowy, nad prezbiterium łamany, wieże z hełmami, wszystkie kryte blachą.
W r. 1788 z inicjatywy ks. Kostkiewicza wykonano polichromię wnętrza w technice fresku. Według sięgającej XIX wieku tradycji autorem nowej polichromii był lwowski malarz Stanisław Stroiński, który nie ukończył pracy i scedował ją na swego pomocnika Tomasza Gertnera. W r. 1889 dekorację freskową odczyścił lwowski malarz Teofil Kopystyński, a po rozbudowie kościoła autorem polichromii w nowo wybudowanych częściach, wykonanej w r. 1904, przemalowań starej malatury w nawie kościoła oraz odnowienia wcześniejszej polichromii został malarz lwowski Julian Kruczkowski.