Tam podjął pracę jako majster i kierownik robót w „Średazenenergomontaż”, pracując m.in. w Kokandzie, Aktiubińsku i Szurab. Przebywając w ZSRR działał także w Związku Patriotów Polskich, a w połowie 1946 wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej.
W 1946 powrócił do Polski, początkowo do Łodzi, a następnie Warszawy. Do połowy 1947 był inspektorem i głównym inspektorem technicznym w Centralnym Zarządzie Energetyki w Warszawie. Przed wyborami do Sejmu Ustawodawczego w 1947 działał jako agitator. Następnie od 1947 do 1948 kierował Misją Zakupów Inwestycyjnych w Czechosłowacji. Powoływany na pełnomocnika rządu (początkowo ministra przemysłu i handlu) ds. umowy polsko-radzieckiej o dostawach do Polski sprzętu przemysłowego na kredyt, ministra przemysłu i handlu ds. dostaw i umów inwestycyjnych z ZSRR i Czechosłowacją oraz przewodniczącego Państwowej Komisji Planowania Gospodarczego ds. umów i odstaw inwestycyjnych z importu. Zajmował stanowiska podsekretarza stanu w Ministerstwie Przemysłu Ciężkiego (luty 1950 – kwiecień 1952), Ministerstwie Przemysłu Maszynowego (kwiecień 1952 – maj 1955, lipiec – wrzesień 1956), Ministerstwie Przemysłu Motoryzacyjnego (maj 1955 – lipiec 1956) oraz Ministerstwie Handlu Zagranicznego (październik – grudzień 1956).