W Krakowie przywódcą polskiej konspiracji był ppłk Bolesław Roja, który wstrzymywał się z wydaniem rozkazu rozpoczęcia powstania, oczekując na wyniki ustaleń politycznych.
Przebieg wydarzeń thumb|Pomnik upamiętniający wyzwolenie Krakowa na placu Niepodległości 30 października, dwa dni po deklaracji Polskiej Komisji Likwidacyjnej, rozeszła się wieść o ogłoszeniu deklaracji niepodległości Czechosłowacji. Na skutek tej informacji por. Antoni Stawarz, żołnierz austriackiego 93 Pułku Piechoty stacjonującego przy ul. Kalwaryjskiej w krakowskim Podgórzu, postanowił złamać rozkazy Roi i samodzielnie przystąpić do działania. Stawarz od stycznia 1918 roku zaangażowany był w konspirację niepodległościową, przygotowując polskich żołnierzy armii austriackiej do buntu przeciwko władzom zaborczym, gdy nadejdzie odpowiednia chwila. W momencie rozpoczęcia akcji pod dowództwem Stawarza znajdowało się trzech oficerów, dwie kompanie piechoty, dwa plutony ckm oraz 40-osobowa grupa cywilów.