63,5 mm armata desantowa Baranowskiego – rosyjskie działo konstrukcji Władimira Baranowskiego, strzelające amunicją zespoloną, którego można było używać na podstawie okrętowej lub na lawecie polowej. Jedna z pierwszych armat z łożem wyposażonym w oporopowrotnik. Wykorzystywane głównie przez kompanie desantowe okrętów carskiej floty.
Konstrukcja i dane techniczne Działo miało zamek śrubowy z mechanizmem uderzeniowym napinającym się samoczynnie przy otwieraniu zamka; w przypadku niewypału bijnik można było napiąć ponownie bez otwierania zamka. Zamek wyposażony był w wyrzutnik łusek oraz bezpiecznik eliminujący możliwość oddania strzału w przypadku niecałkowitego jego zamknięcia. Konstrukcja ta była, jak na swoje czasy, bardzo nowoczesna i miała wiele cech wykorzystywanych przez późniejsze konstrukcje.
Działo miało kaliber 63,5 mm (2,5 cala), lufę o długości 1260 mm (19,8 kal.), o długości przewodu lufy 1070 mm, z czego 778 mm było gwintowane. Liczba bruzd gwintu wynosiła 20, a skok 1/30 kalibrów. Masa lufy wynosiła 106 kg, z czego sam zamek 8,4 kg. Lufa była stalowa, otoczona płaszczem z czopami, można ją było łatwo przenieść z podstawy na podstawę.