Rodzina rzeźnika Jana Matery ufundowała ołtarz Najświętszego Serca Pana Jezusa, natomiast kupiec Franciszek Słonina ufundował ołtarz św. Józefa. Boczne ołtarze wykonał artysta Schneider z Wrocławia, a figury do nich sprowadzono z Monachium. W czasie budowy kościoła założono cmentarz i rozpoczęto budowę plebanii, którą ukończono w 1914 roku. Dobudowano jeszcze chlewy w 1916 roku, przekształcone w okresie PRL-u na salki katechetyczne, dobudowano do nich dodatkowe izby, które są nadal wykorzystywane.
W 2. połowie XX wieku, po soborze watykańskim II wystrój kościoła został zmieniony. Historyczne ołtarze zastąpiono posoborowymi, zdjęto także figury świętych ze ścian. Przekształcono prezbiterium i wstawiono witraże według projektu Wiktora Ostrzołka.
Po 2000 roku przeprowadzono remont generalny, podczas którego zrekonstruowano historyczny wystrój kościoła wraz z ołtarzami.
Kościół jest wpisany do gminnej ewidencji zabytków.
Architektura Kościół jest położony przy ul. Rodzinnej 9. Świątynia z dwoma ołtarzami bocznymi i figurami św. Ludwika oraz św. Barbary. W ołtarzu głównym znajduje się obraz przedstawiający Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny.
Galeria
Przypisy
Kategoria:Kościoły w powiecie pszczyńskim Kategoria:Kobiór Kobiór Kobiór Kategoria:Obiekty wpisane do gminnej ewidencji zabytków Kategoria:Kościoły w archidiecezji katowickiej