30 stycznia 1922 z Łachwy przybył spadkobierca tradycji Pułku Jazdy Tatarskiej, przemianowany na 3 szwadron 10 psk.
W koszarach nie było krytej ujeżdżalni, toteż ostatni ordynat łańcucki, Alfred Potocki, oddał do wyłącznej dyspozycji pułku ujeżdżalnię zamkową. Po reorganizacji pułku w 1924, koszary okazały się być zbyt małe i część pododdziałów przeszła do innych garnizonów. Dopiero w 1930, w czasie gdy pułk przebywał na manewrach letnich, w Łańcucie przeprowadzono gruntowną przebudowę koszar i jesienią wszystkie pododdziały pułku mogły wrócić do macierzystego garnizonu. Kolejne remonty prowadzono od 1937. Było to związane z planami motoryzacji pułku. Przebudowywano przede wszystkim stajnie na garaże i magazyny. Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W", we wrześniu 1939 w koszarach powstał Ośrodek Zapasowy Kawalerii Zmotoryzowanej. Opuścił on koszary nocą z 7 na 8 września i przez Brody, Brzeżany i Halicz udał się na Węgry.