Po rozwiązaniu zespołu teatralnego w Nieświeżu w 1785 roku wyjechał na krótki czas do Wilna. W latach 1786–1789 był członkiem zespołu Teatru Narodowego w Warszawie, gdzie wystąpił m.in. w roli Osmina w komedii Franciszka Zabłockiego Soliman II, czyli Trzy sułtanki. Przerabiał też na potrzeby sceny libretta oper komicznych niemieckich, francuskich i włoskich. W tym okresie zerwał także z żoną, która nawiązała romans z Wojciechem Bogusławskim.
W latach 1789–1790 przebywał w Lublinie, gdzie prowadził teatr wspólnie z Józefem Harasimowiczem i Wojciechem Jasińskim. Na jego potrzeby napisał sztukę Jacek mistrz czyli szkoła łagodności. W 1791 roku wrócił do Warszawy, gdzie występował w teatrze królewskim w Łazienkach m.in. w roli Alego w przeróbce operetki Andrégo Ernesta Modeste’a Grétry’ego Dwaj skąpcy. Na temat jego późniejszych losów brak dokładnych informacji. W 1794 roku był urzędnikiem pocztowym w Smile. W 1795 roku występował w Wilnie oraz na dworze Aleksandra Antoniego Sapiehy w Dereczynie. Na początku XIX wieku przeniósł się na Wołyń, gdzie do 1808 roku związany był z dworem Franciszka Ksawerego Sapiehy. W tym czasie pisał panegiryki okolicznościowe dla miejscowych ziemian. Zmarł w 1827 roku w domu Tomasza Ostrowskiego, właściciela wsi Łyczówka.