stajnie były zbudowane niedbale i w zimie nie dawało się ich ogrzać. Stał tam również duży budynek drewniany, mieszczący spółdzielnię pułkową i świetlicę, oraz budynki murowane: dowództwa, izby chorych, magazynu mundurowego i kuchni.
Pułk dysponował również stajniami i magazynami w rejonie dzisiejszych ulic: Kościuszki – Jana Pawła II – Pomorskiej oraz kasynem oficerskim przy ul. Jana Sobieskiego 14. W koszarach brakowało umywalni, toalet, świetlic i jadalni, a żołnierze spali w spiętrowanych łóżkach. Oddalone od budynku koszarowego kuchnie wydawały strawę do menażek. W 1930, po odejściu 2 batalionu strzelców do Tczewa, wszystkie pododdziały 2 pułku szwoleżerów przeniosły się do Starogardu.
Po II wojnie światowej w Starogardzie nadal stacjonowało Wojsko Polskie. W latach 1946–1949 w koszarach stargardzkich stacjonował 20 dywizjon artylerii przeciwpancernej, w latach 1951–1955 rozlokował się tu 23 pułk moździerzy, a do początku 1970 stacjonował w koszarach batalion Obrony Terytorialnej.