Na stopień porucznika został awansowany ze starszeństwem z 1 maja 1916.
Służył w Armii Polskiej we Francji. Uczestniczył w wojnie z bolszewikami i III powstaniu śląskim. 1 czerwca 1921, w stopniu majora, pełnił służbę w Grupie Inżynieryjnej Nr 2, a jego oddziałem macierzystym był 4 pułk saperów. Później został przydzielony do Szefostwa Inżynierii i Saperów Dowództwa Okręgu Korpusu Nr IX w Brześciu, pozostając oficerem nadetatowym 4 psap. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu majora ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 62. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W listopadzie tego roku został przeniesiony do 8 pułku saperów w Toruniu i zatwierdzony na stanowisko komendanta kadry batalionu zapasowego. W 1924 został przydzielony do Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Z dniem 15 listopada 1925 został przeniesiony do kadry korpusu oficerów saperów przy Departamencie V Wojsk Technicznych MSWojsk. z jednoczesnym przeniesieniem służbowym na Kurs Fortyfikacyjny przy Oficerskiej Szkole Inżynierii w Warszawie na przeciąg jednego roku. W październiku 1926, po ukończeniu kursu, został przydzielony do Oficerskiej Szkoły Inżynierii na stanowisko wykładowcy.