Uznali, że nie przeżyje ona zbyt długo bez operacji i zdecydowali się uczynić ją pierwszą pacjentką, u której 13 września 1946 wykonano przetokę Pottsa (połączenie między aortą i tętnicą płucną).
Praca Pottsa nad chirurgią serca obejmowała także wynalezienie narzędzi chirurgicznych, które umożliwiały przeprowadzenie niektórych operacji, także w chirurgii naczyniowej. Zacisk Pottsa-Smitha wyłączający aortę zamykał tylko część światła aorty, dzięki czemu można było wykonać przetokę Pottsa, zachowując przepływ krwi w dalszym odcinku aorty. Opracował również zacisk naczyniowy Pottsa, który pozwalał na zaciśnięcie naczyń bez ich miażdżenia; znacznie przyspieszyło to rozwój chirurgii naczyniowej.
Potts zakończył pracę jako ordynator chirurgii w Children's Memorial Hospital jesienią 1960, a w 1965 zakończył praktykę chirurgiczną, przeszedł na emeryturę i przeprowadził się na Florydę do Sarasoty, gdzie zmarł w wieku 73 lat na zawał serca.
Przeżyła go żona Henrietta, dwóch synów, córka i 14 wnuków.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci University of Chicago Kategoria:Amerykańscy chirurdzy Kategoria:Amerykańscy kardiochirurdzy Kategoria:Amerykańscy lekarze wojskowi Kategoria:Ludzie upamiętnieni nazwami medycznymi Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1968