W XIX wieku Sośnica należała do Lubomirskich a potem do Stadnickich herbu Śreniawa. Na początku XX wieku został przez Stadnickich przebudowany na browar. W 1915 roku zamek spłonął i następnie w wyniku parcelacji kupili go Gilowscy, którzy go rozebrali w celu pozyskania cegły na sprzedaż. W 1962 roku kierownictwo miejscowego PGR kazało rozebrać bramę wjazdową z herbem Szreniawa Stadnickich.
Architektura Zamek składał się z dwóch skrzydeł. Starszego długiego na prawie 50 metrów skrzydła północnego, które w ruinie przetrwało częściowo do dzisiaj oraz skrzydła zachodniego, w którym znajdowała się brama wjazdowa na dziedziniec, a od południa przylegała do niego basteja lub wieża. Od wschodu i południa zamku bronił przypuszczalnie mur obronny. Całość założenia otaczała fosa i stawy.
Miejsce po zamku jest od 1994 roku wpisane do rejestru zabytków. Z zamku zachowały się jedynie trzy piwnice, fragmenty ruin oraz wzgórze, na którym się wznosił. Od 2009 roku teren zamku jest własnością Gminy.
Przypisy
Bibliografia Michał Proksa, Zamek Korniaktów w Sośnicy w świetle źródeł pisanych i badań archeologiczno-architektonicznych, [w] Przemyskie Zapiski Historyczne, 6/7, 1989/90, 1991 s. 257-266.
Kategoria:Zamki ziemi przemyskiej Kategoria:Zamki w województwie podkarpackim Kategoria:Ruiny zamków w Polsce Kategoria:Zabytki w powiecie jarosławskim Kategoria:Nieistniejące zamki w Polsce Kategoria:Sośnica (województwo podkarpackie)