Strategiem sztabu wyborczego Billa Clintona był w 1992 roku James Carville. Podczas kampanii zalecił pracownikom sztabu, by przy każdej okazji podkreślali znaczenie gospodarki, a w trosce o spójność kampanii, Carville zawiesił w siedzibie sztabu w Little Rock tablicę z trzema hasłami: Zmiana kontra więcej tego samego (Change vs. more of the same), Gospodarka, głupcze (The economy, stupid), Nie zapomnij o opiece zdrowotnej (Don't forget health care).
Clinton w swoich przemówieniach uczynił z tych punktów uproszczoną mantrę, kształtując je tak, aby zawierały tylko jeden kluczowy wniosek: „Nie wierz w nic, co mówi George Bush”.
W okresie kampanii ujawnione zostało napisane w 1986 r. przez ówczesnego Sekretarza Obrony Caspara W. Weinbergera memorandum, w którym Weinberger wyjawił, że George H.W. Bush, pełniący wówczas funkcję wiceprezydenta, podczas spotkania członków administracji wyraził poparcie dla sprzedaży broni Iranowi w zamian za uwolnienie Amerykanów przetrzymywanych w Libanie jako zakładnicy przez wspieranych przez Iran terrorystów.