W lipcu 1919 pełnił służbę w Dowództwie Żandarmerii Okręgu Generalnego Łódź na stanowisku adiutanta. 27 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu rotmistrza, w żandarmerii, w grupie oficerów byłych Legionów Polskich. Pełnił wówczas służbę w Dywizjonie Żandarmerii Wojskowej w Łodzi. 16 lipca 1921 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 9 dywizjonu żandarmerii w Brześciu. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 10. lokatą w korpusie oficerów żandarmerii. W kolejnych latach pełnił obowiązki zastępcy dowódcy 9 dżand. w garnizonie Brześć. W marcu 1927 zzostał przeniesiony do 7 dywizjonu żandarmerii w Poznaniu na stanowisko pełniacego obowiązki dowódcy dywizjonu. 11 czerwca tego roku został zameldowany z rodziną na ul. Świętego Wojciecha w Poznaniu. W lutym 1930 został przeniesiony do Dowództwa Żandarmerii Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie. Mieszkał w stolicy przy ul. Targowej 84 m. 9. Z dniem 31 maja 1934 został przeniesiony do rezerwy z równoczesnym przeniesieniem w rezerwie do 9 dywizjonu żandarmerii.
Po zakończeniu służby wojskowej został starostą powiatowym w Łukowie, a 21 grudnia 1934 objął urzędowanie na stanowisku starosty powiatowego w Nowym Tomyślu.